Corona-virus: column van voorzitter Anton Janssen van Koninklijke Harmonie Sainte Cécile Eijsden: “Fier, vier keer op een rij”.

Pinksterconcert Classic meets Rock “DeepPurple”
Onmisbaar zijn we. En onder gewaardeerd. Velen van ons verdwijnen na afloop van de repetitie voor een lange week in een muffe stoffen (rug)zak, een donkere kofferbak van een auto of een koude fietstas. Slechts een enkeling heeft het geluk om de week rustig in een leren hoesje met zachte binnenkant door te brengen.

Elke vrijdag worden we vlak na acht uur tevoorschijn gehaald, uitgeklapt en opgezet. Tot de pauze is het droge boel. Na de pauze wordt dit heel anders. Dan krijgen we cola, icetea green, rode spa, wijn, jägermeister, veel bier en in sommige gevallen zelfs jonge klare over ons heen gesprenkeld door die enthousiastelingen voor ons. Het gevolg is dat een aantal van ons roestplekken vertonen. Sommige hebben zelfs een schroefje los.

De enthousiastelingen voor ons hebben we in vier categorieën ingedeeld: de houtblazers samen met de strijkbassen, de koperblazers, de slagwerkers en de dirigent. In de volksmond: de houters, de kopers, de slagers en de chef.

De weken voorafgaande aan Pinksteren worden de enthousiastelingen fanatiek. Groot voordeel voor ons is dat we nu meerdere keren per week tevoorschijn worden gehaald en zelfs thuis worden opgezet. Frisse lucht doet goed.

In het Pinksterweekend zijn we eigenlijk continu uitgeklapt en staan we opgezet, want dan zijn de chef, de slagers, de kopers en de houters niet meer te stoppen. Jaarlijks hoogtepunt voor ons is dan ook het Pinksterconcert in het sfeervolle Theater aan het Vrijthof. We staan
dan met z’n honderdzeventienen fier op een rij in halve cirkels opgesteld. Altijd hebben we dan één uithulp – de witte links vooraan – die is voor de opener in smoking. Vanaf het podium hebben een prachtig uitzicht op het
publiek.

Zo ook het Pinksterconcert Classic meets Rock – DeepPurple.
Mooi op tijd staan we met z’n allen klaar in de gebruikelijke halve cirkel rijen. Mooi op tijd zitten ook onze houters, kopers en slagers in hun prachtig zomertenue met epauletten voor ons gereed. We zien dat onze enthousiastelingen zelfvertrouwen en er veel zin in hebben. De zaal stroomt langzaam maar zeker hutje mutje vol.

Kom maar op met het concert — wij staan er klaar voor. Acht uur; yes eindelijk, we gaan beginnen! Maar er gebeurt niets; helemaal niets. Waar blijft die opener in smoking? De zaal wordt onrustig. Altijd wat. Plotseling
horen we achter de coulissen de theaterman streng tegen onze opener zeggen: “Hey, jij daar in die smoking; wachten; er staat buiten nog een rij van wachtenden tot aan de parkeergarage!” Een rij van wachtende mensen
tot aan de parkeergarage!!!! Tjoew hey, dan zijn wij niet de enigen die telkens veel te lang in de rij staan. De minuten gaan tergend langzaam voorbij. Maar wij staan fier, wij laten ons niet gek maken, op ons kun je
bouwen. Tot eindelijk de opener in smoking voor onze witte uithulp gaat staan en na wat bla-de-bla-de-bla onze chef aankondigt.

Er volgt een adembenemend schouwspel. Hoewel wij dit al heel vaak hebben gezien natuurlijk, blijft het fascineren. De chef, de houters, de kopers en de slagers gaan helemaal los en spelen de sterren van de hemel.
Door de ritmische lichaamsbewegingen van onze enthousiastelingen wordt het voor enkelen van ons moeilijk te blijven staan. Het ene na het andere klassieke werk wordt ten gehore gebracht. Het publiek luistert geboeid en
aandachtig.

De tijd en muziek vliegen razendsnel voorbij en binnen no-time staat onze gouverneur voor onze witte uithulp. Hij deelt mede dat Max Verstappen de grandprix van Barcelona heeft gewonnen, dat onze chefdirigent een medaille met hoge onderscheiding van de provincie Limburg krijgt en dat hij achter de coulissen in de rij met bobo’s Pini di Roma geweldig vond. In de rij achter de coulissen!!!! Tjoew hey, dan zijn wij weer niet de enigen die telkens veel te lang in de rij staan.

Vervolgens sluiten vijf rockers zich bij onze enthousiastelingen aan. Rock & Roll time. The heat is on. De gitaren joelen. Onze houters en de kopers gaan uit hun dak. De slagers zwepen het ritme van de beat verder en verder op. Onze chef staat te swingen. En het publiek ……. dat wordt helemaal wild. Zitplaatsen worden staanplaatsen. Er wordt gejoeld en gedanst en dat tijdens het concert. Enkele stoelen sneuvelen. Zoiets is nog nooit in een Nederlands theater vertoond.

Aan het einde van het concert wordt er We want MORE, We want MORE gescandeerd. Door onze chef wordt hier graag gehoor aangegeven. Fijn voor het dankbaar publiek, maar jammer voor ons, want hierdoor moeten we nog MORE blijven staan. Vlak na afloop horen we de opener in smoking tegen de chef zeggen: we kunnen niet naar huis want er staat een
lange rij wachtende mensen tot aan de parkeergarage. Tjoew hey, is dat de vierde rij vanavond. 
𝐅𝐢𝐞𝐫 𝐯𝐢𝐞𝐫 𝐤𝐞𝐞𝐫 𝐨𝐩 𝐞𝐞𝐧 𝐫𝐢𝐣.

Maar niet meer voor ons. Wij staan gelukkig niet meer. Het is wel goed geweest. De Bronken laten we dan ook graag over aan onze kleinere uitvoeringen. Die lopen wel met onze enthousiastelingen mee.

Groetjes vanuit de muffe stoffen (rug)zak, de donkere kofferbak van de auto en de koude fietstas,

De Pupitres

Wil je het Pinksterconcert Classic meets Rcok – DeepPurple van het harmonieorkest o.l.v. dirigent Jan Cober (nogmaals) beleven? Klik dan hier of kijk op het YouTube kanaal in de playlist Sainte Cécile Eijsden Deep Purple

Wellicht dat je dan ook nog naar het concert STING in RED van vorig jaar kijkt.

Toepasselijk in deze Corona-tijd is het liedje van The Police: don’t stand so close to me.

Helaas zijn het Pinksterconcert 2020 en het Sting in RED concert op het binnenplein van Kasteel Eijsden van het harmonieorkest geannuleerd. We hopen deze concerten in 2021 alsnog te kunnen uitvoeren.

We zullen begrip en geduld moeten hebben.
Blijf gezond en hopelijk tot snel.

Anton Janssen | voorzitter Koninklijke Harmonie Sainte Cécile Eijsden

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here