Beste inwoner,

In dankbaarheid en trots koesteren we, al 75 jaar, onze vrijheid. De vrijheid om buiten rond te lopen en je geliefden te ontvangen. De vrijheid om te spelen met je vriendjes. De vrijheid om zonder mondkapje je werk te doen en een dag verlof te nemen.

De oudere, het kind, de zorgverlener: ze zijn elk een deel van die vrijheid kwijt. En ze zijn elk op zoek naar een nieuwe vrijheid.

Zelf mis ik de vrijheid rond activiteiten en evenementen. De 60-jarige huwelijken, de vergaderingen, de onderscheidingen. Twaalf inwoners van onze gemeente kregen hun lintje dit jaar telefonisch opgespeld. We voeren een gezondheidsoorlog waarin de vrijheid om hen de hand te schudden is gesneuveld. En ook ik ga op zoek naar een nieuwe vrijheid.

Maar dat is geen absolute waarde. Voor mij is vrijheid niet los te zien van verbondenheid en verantwoordelijkheid. Dat leidt in deze 1,5 meter maatschappij tot een paradox. Want hoe houden we afstand, maar blijven we verbonden met ons hart? Hoe herwinnen we onze vrijheid, zonder de zorg voor onze kwetsbaren uit het oog te verliezen? Waar ligt de balans
tussen ons eigen belang en dat van de ander?

Vorig jaar september vierden we 75 jaar Liberation: vrijheid in relatie tot verbondenheid en verantwoordelijkheid. “De kunst van het leven is thuis te zijn alsof men op reis is”, zei Godfried Bomans. Laten we elkaar vasthouden en een goede gezondheid wensen. Gewoon thuis. Dan kunnen we de reis naar vrijheid samen maken.

Dieudonné Akkermans,
Burgemeester

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here