Beste inwoner,

De afgelopen week werd ons land opgeschrikt door hevige protesten. Rellen, ook in ons eigen Limburg. Winkelruiten gingen aan diggelen, bus- en treinverkeer viel stil. Relschoppers gooiden met stenen en vuurwerk. Ondernemers timmerden hun ruiten dicht, journalisten werd het werk onmogelijk gemaakt. Zelfs de ME kwam eraan te pas.

Wie er niet bij was, keek hoofdschuddend naar het nieuws. Als je je ergens mee verbonden voelt, maak je het toch niet kapot? Agressie is toch niet het antwoord op de uitdagingen die voorliggen? En wie is ermee geholpen dat ondernemers nog harder getroffen worden, en hulpverleners belaagd? Dat de politie wordt bekogeld, terwijl ze werkt aan onze veiligheid?

Tegelijkertijd vraag ik me af hoe het zover kon komen. Iedereen mag zeggen wat hij wil, maar wordt ook iedereen gehoord? Heb ik, hebben wij, de signalen van onvrede wel op waarde geschat? Met die vragen wil ik niemand van zijn verantwoordelijkheid ontslaan. De harde kern van overtreders moet worden aangepakt. Maar aan de groep daaromheen reik ik mijn hand uit.

Ik ben er vast van overtuigd dat de meeste mensen deugen. Ik geloof in de kracht van kleine goedheid. Ik weiger de universele waarden – rechtvaardigheid, gelijkheid, solidariteit – aan te laten tasten. Dit nieuwste virus bestrijden we niet met de vuist, maar met een helpende hand. Wat er verder nodig is? Dat weet ik niet, maar ik ga er graag over in gesprek.

Dieudonné Akkermans,
Burgemeester

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here